door Hapé Smeele en Erica Meijers
Hij: van huis uit moslim Zij: van huis uit gereformeerd Getrouwd: 14.11.1989 op het gemeentehuis van Amsterdam.
Dieti Schuppert werd voor Artsen Zonder Grenzen uitgezonden naar Somalië en ontmoette daar in een ziekenhuis de arts Ali Mire. “Het was liefde op het eerste gezicht”, vertelt ze. “We wilden in Somalië blijven, maar toen na anderhalf jaar de burgeroorlog begon zijn we naar Nederland gevlucht – voor korte tijd was de bedoeling.” Ze wonen echter nog altijd in Amsterdam. Het bleek moeilijk samen te worden uitgezonden naar andere Afrikaanse landen: in het net bevrijde Namibië was een blanke vrouw een probleem en in andere landen liep het stuk op het Somalische paspoort van Mire Toen er kinderen kwamen, waaronder een gehandicapte dochter, gaven ze de pogingen op. Schuppert ging aan de slag als anesthetisch verpleegkundige en Mire wijdde zich aan de opvoeding van de kinderen: zijn diploma’s worden in Nederland niet erkend. De droom om ooit in Somalië te gaan wonen leeft echter nog steeds.
Toen Ali Mire samen met Dieti Schuppert naar Nederland vertrok, gaf zijn moeder hem zijn zegen mee. “Het is geen probleem als een moslim met een christen trouwt”, vertelt Mire, “Dieti hoefde geen moslim te worden; het was voor mij en mijn familie wel belangrijk dat ze gelovig was. Maar als een islamitische vrouw met een man trouwt, moet die man wel moslim worden.” “Nou, dat had ik echt niet gedaan!”, reageert Schuppert, “ik had me net los gemaakt van mijn strenge gereformeerde opvoeding en zat niet te wachten op nieuwe geboden en verboden. Gelukkig was Ali’s familie heel liberaal en waren dat soort dingen niet aan de orde. Ik zou ook zeker niet verliefd op hem zijn geworden als hij een strenge moslim was geweest. Als we in Somalië waren blijven wonen was ik misschien wel moslim geworden, dan pas je je toch aan aan de cultuur waar je woont.”
De familie van Schuppert had het moeilijker toen ze met een Afrikaanse moslim thuis kwam. “Vooral voor mijn vader was het een schok”, aldus Dieti Schuppert, “Ik was zijn jongste dochter, zijn oogappeltje. Mijn vader kende alleen de Turkse gastarbeiders in het dorp en daar had hij veel sympathie voor, maar het is natuurlijk toch wat anders als je dochter dan met een moslim aankomt zetten, en ook nog een Afrikaan! Maar we wilden niet wachten, want Ali had toen alleen een tijdelijke verblijfsvergunning en dat gaf te weinig rechtszekerheid. (Intussen is hij Nederlander geworden.) Daarom zijn we in het geheim getrouwd. Toen ik thuis kwam met een trouwring om mijn vinger was het een drama. Het feit dat ik stiekem was getrouwd werd ervaren als een schande tegenover de mensen in het kleine, conservatieve dorp waar mijn ouders woonden. Toch heb ik er geen spijt van. Ik wilde gewoon met Ali trouwen en trok me niets aan van alle verwachtingen die er leefden. Waren ze er wel bij geweest, dan was het waarschijnlijke een heel krampachtige dag geworden.” Uiteindelijk is het allemaal helemaal goed gekomen met de familie. De vader van Schuppert ontdekte dat Ali Mire een vriendelijke en betrouwbare man en zorgzame vader was en hij begon zich te interesseren voor Somalië en de islam en vroeg hem van alles en nog wat. Toen hij vorig jaar overleed, droeg Ali Mire samen met zijn oudste zoon en andere familieleden de kist van Schupperts vader.
Dieti Schuppert had de gereformeerde kerk al sinds haar zestiende vaarwel gezegd en ook Ali Mire is geen praktiserend moslim, al beschouwt hij zichzelf wel als een moslim. “ In de praktijk was het daarom nauwelijks een probleem”, zegt Schuppert, “het enige dat we doen is geen varkensvlees eten. Ook hebben we onze zonen besneden. Verder zijn we niet erg bezig met religie. We hebben allebei niets op met extreme opvattingen. Ik heb wel tegen Ali gezegd dat ik geen kinderen met hem wilde als hij meisjesbesnijdenis zou willen.” Mire: “Mijn moeder is daar zelf ook fel tegen, ze moppert nu vaak over de komst van hoofddoeken en Arabische kleding in Somalië. Wij zijn Afrikaans, zegt ze dan. Mijn ouders waren altijd al heel liberaal. Ik zie ook veel overeenkomsten tussen christendom en islam.” Schuppert: “Pas toen de kinderen gingen vragen: mam, wat zijn we nu eigenlijk, werd het weer een punt. Ali zegt dan meteen: jullie zijn moslim, maar hij stuurt ze ook niet naar de koranschool.” Mire: : Ik vertel ze wel over de islam en de koran en zeg ze dat er niets klopt van het beeld dat nu over de islam wordt verspreid als een extremistische godsdienst. Dat is maar een heel klein deel dat de naam van de islam besmet. Bovendien zijn er ook christelijke extremisten en daar hoor je nooit iets over. Ik irriteer me vreselijk aan uitspraken van Bush of Wilders tegen de islam. Waarom moet dat??, vraag ik me dan af. De ideeën over vrede en liefde die de islam kent wil ik aan onze kinderen meegeven.” Dieti Schuppert vult aan: “Wat mij betreft gaat het om eerlijk en goed leven, een humanistische gedachte zo je wilt die je in alle religies vindt, wanneer je er goed mee omgaat.”
De Helling 2008/1
